یکشنبه , مهر ۲۹ ۱۳۹۷
صفحه نخست / گردشگری و سرگرمی / جاذبه های گردشگری چین

جاذبه های گردشگری چین

چین‎ ‎با نام رسمی‎ ‎جمهوری خلق چین پرجمعیت‌ترین کشور دنیا‎ ‎با بیش از ۳/۱ میلیارد نفر سکنه‌است. این‎ ‎کشور‎ ‎که در شرق قاره‎ ‎آسیا‎ ‎واقع ‏شده توسط‎ ‎حزب کمونیست چین‎ ‎در قالب نظام تک‌حزبی‎ ‎اداره می‌شود‎.‎‏ پایتخت این کشور پکن می باشد . ‏‏

جمهوری خلق چین با حدود ۶/۹ میلیون کیلومتر مربع‎ ‎سومین یا چهارمین کشور وسیع دنیا‎ ‎و دومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی ‏‏(بدون احتساب آب‌های داخلی) است‎.‎‏ تمدن‎ ‎چین باستان‎ ‎یکی از کهن‌ترین‎ ‎تمدن‌های‎ ‎تاریخ‎ ‎است که در سواحل حاصل‌خیز‎ ‎رود زرد‎ ‎که در ‏دشت شمال چین جاری‌ست شکوفا شد . نظام سیاسی چین بیش از ۶ هزار سال مبتنی بر سلطنت مطلقه موروثی بود. نخستین دودمان پادشاهی ‏این کشور‎ ‎دودمان شیا‎ ‎در حدود ۲ هزار سال پ. م بود. اما نخستین حکومتی که چین را متحد کرد‎ ‎دودمان چه‌این‎ ‎در ۲۲۱ پ. م بود. آخرین ‏دودمان پادشاهی این کشور هم‎ ‎چینگبود که در ۱۹۱۱ با تشکیل‎ ‎جمهوری چین‎ ‎به رهبری‎ ‎کومینتانگ‎ ‎حزب ملی چین، نابود شد. ‏

چین یکی از سریع‌ترین رشدهای اقتصادی دنیا را داشته‌است. این کشور هم‌اکنون بزرگترین صادرکننده و دومین واردکنندهٔ بزرگ کالا است ودومین ‏اقتصاد بزرگ دنیا بر پایهٔ تولید ناخالص داخلی‎ ‎را در اختیار دارد‎.‎‏ چین عضو دائم‎ ‎شورای امنیت سازمان ملل‎ ‎و سازمان‌های چندجانبه‌ای ‏همچون‎ ‎سازمان تجارت جهانی،‎ ‎اپک،‎ ‎سازمان همکاری شانگهای‎ ‎و‎ ‎گروه ۲۰است‎.‎‏ ین به عنوان‎ ‎کشوری دارای سلاح هسته‌ای‎ ‎از ‏بزرگترین‎ ‎ارتش‎ ‎دائمی دنیا و‎ ‎دومین بودجه دفاعی بزرگ‎ ‎دنیا برخوردار است. چین همچنین از سوی برخی از دانشگاهیان، تحلیل‌گران نظامی، ‏اقتصادی و سیاسی یک‎ ‎ابرقدرت‎ ‎بالقوه لقب گرفته‌است‎.‎‏ زبان چینی‎ ‎با ۱،۳۹۰،۰۰۰،۰۰۰ نفر گوینده پرشمارترین زبان دنیا به شمار می رود‎.‎ ‏‏

پکن ‏‏‏‏
‏ پایتخت‎ ‎جمهوری خلق چین‎ ‎و یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای دنیاست. این شهر در سال ۲۰۱۳ بیش از ۲۱ میلیون نفر سکنه داشته‌است. پکن ‏دومین شهر پرجمعیت چین پس از‎ ‎شانگهای‎ ‎و مرکز سیاسی، فرهنگی و آموزشی کشور است‎. ‎فرودگاه بین‌المللی پکندومین فرودگاه شلوغ ‏دنیا از نظر ترافیک مسافران است‎.‎‏ سابقه تاریخی شهر به سه هزار سال پیش می‌رسد و در هشت قرن اخیر در اغلب دوره‌ها پایتخت چین ‏بوده‌است. کمتر شهرهایی در دنیا هستند که برای دوره‌ای چنین طولانی مرکز سیاسی و فرهنگی باقی مانده باشند به همین جهت آثار تاریخی ‏زیادی در شهر وجود دارد‎.‎‏ پکن میزبان‎ ‎المپیک ۲۰۰۸‏‎ ‎بود و برای برگزاری المپیک زمستانی ۲۰۲۲ هم انتخاب شده و به این ترتیب اولین شهری ‏است که هم المپیک تابستانی و هم‎ ‎المپیک زمستانی‎ ‎را برگزار خواهد کرد . ‏ ‏

تاریخ شهر پکن ‏‏ ‏‏‏‏‏‎‏
‏ گفته می‌شود منطقه ای که پکن در آن قرار دارد، از هزاره اول پیش از میلاد، مسکونی بوده است و به آن جی گفته می‌شده است. این شهر ‏باستانی، امروزه دیگر کاملاً مفقود شده و تلاش باستان شناسان برای یافتن بقایای آن تاکنون ناکام مانده است‎.‎

‎ ‎چند قرن پس از میلاد، پکن به صورت چند شهر بسیار کوچک نزدیک به هم وجود داشته است تا اینکه ۱۰ قرن پس از میلاد -در زمان حکمرانی ‏سلسله خیان لیائو- به صورت شهر مستقلی به عنوان پایتخت جنوبی انتخاب شد‎.‎ ‏ ‏‏ ‏ ‏

جغرافیا و آب و هوای شهر‎ ‎‏‏ ‏‏‏‏‏‎‏
‏‏ پکن در شمال چین قرار دارد و کمان شمالی این شهر در محاصره چندین رشته کوه است. این کوه‌ها در طول تاریخ همانند سپری پکن را از ‏دستبرد اقوام مهاجم شمالی محفوظ نگه‌داشته‌اند‎.‎‏ در پکن دو رودخانه به نام های یونگ رینگ و چائوبی وجود دارد که خود زیر مجموعه حوزه ‏آبریز هایهه به شمار می‌روند. آب وهوای پکن بسیار خشن است؛ در تابستان‌ها بسیار گرم و در زمستان‌ها بسیار سرد است‎.‎‏ ‏‎‏

جاذبه های گردشگری شهر ‏ ‏‏‏‏‏‎‏
‏‏ ‏ از آنجا که پکن سابقه تاریخی بسیار زیادی دارد و پایتخت چین است، در آن جاذبه های گردشگری فراوانی وجود دارد. بدون شک مهم ترین ‏آن‌ها دیوارهای قدیمی شهر است که روزگاری گرداگرد شهر احداث شده بودند. امروزه بسیاری از دروازه‌ها و دیوار اصلی تخریب شده‌اند و به ‏جای آن بزرگراه‌ها و خیابان‌های جدید احداث شده است تا جریان حمل ونقل در این کلانشهر روان باشد‎.‎

دیگر جاذبه های گردشگری پکن شهر ممنوعه ، میدان تیان آن من ،دریاچه‌های مصنوعی، پارک‌ها و معابد قدیمی هستند‎.‎

شهر ممنوعه ‏‏ ‏‏‏‏‏‎‏
‏‏ ‏ ‏ شهر ممنوعه به روایتی وسیع‌ترین و کامل‌ترین مجموعه معماری چوبی در جهان بشمار می‌رود. احداث شهر ممنوعه در سال ۱۴۰۶ میلادی با ‏دستور جو دی دومین امپراتور سلسله مینگ آغاز گردید و ظرف ۱۴ سال ساخته شد. تا سال ۱۹۱۱ میلادی و نابودی سلسله چینگ ( قریب ۵۰۰ ‏سال) جمعا ۲۴ امپراتور در این شهر ممنوعه اقامت کرده و بر چین فرمان رانده اند. از سال ۱۹۲۴ بازدید از این مجموعه به عنوان کاخ موزه برای ‏عموم آزاد گردید و ممنوعه بودن آن پایان پذیرفت. این اثر نادر با ساختگاهی مستطیل شکل مساحتی حدود ۷۲ هکتار را در برمی گیرد. ابعاد ‏آن ۹۶۱ متر طول در امتداد شمال به جنوب و ۷۵۳ متر عرض در امتداد شرق به غرب است. دیواری با ارتفاع ۱۰ متر و خندقی با عرض ۵۲ متر ‏دورتا دور مجموعه را فراگرفته است. دیوار در هر ضلع خود یک دروازه را جای داده است. بر روی ضلع جنوبی «دروازه نیمروز» (‏Meridian ‎Gate‏) و بر روی ضلع شمالی «دروازه نیروی ایزدی» (‏Gate of Divine Might‏) قرار دارد. دیوار ها ضخیم هستند و طوری طراحی شده اند ‏که در برابر آتش توپخانه آن زمان مقاومت کنند.‏

شهر ممنوعه کاملا طبق نظام تشریفاتی سلسله‌های فئودالی و اصول طبقاتی ساخته شده است. طرح کلی، وسعت ،شیوه معماری، رنگ و ‏تزیینات همه نمایانگر امتیاز خاندان سلطنتی و سلسله مراتب اشرافی است. سه قصر این مجموعه یعنی قصر تای حه، قصر جون حه و قصر بایو ‏حه که توجه را بیشتر جلب می‌کنند، محل اعمال قدرت امپراتوری امپرتوران و برپایی مراسم پرشکوه بوده است. قصر تای حه، مرکز تمام شهر ‏ممنوعه و تخت سلطنتی طلایی رنگ امپراتور در این قصر دیده می‌شود. این قصر دارای مجلل ترین معماری در شهر ممنوعه است. این قصر در ‏شمال میدان بر سکوی مرمری سفید رنگی به مساحت ۳۰ هزار متر مربع و بلندای ۸ متر ساخته شده است. ارتفاع آن ۴۰ متر است که به لحاظ ‏ارتفاع، بلند ترین بنای شهر ممنوعه است.‏

در فرهنگ چین، اژدها نماینده قدرت امپراتوری است و امپراتور “پسر آسمانی” اژدهای حقیقی” نامیده می‌شود. درون قصر تای حه در بالا و ‏پایین با حدود ۱۳ هزار شکل اژدها تزیین شده است.‏

تعداد قصرها و اتاق‌ها در شهر ممنوعه بسیار زیاد است. می‌گویند جمعا ۵/۹۹۹۹ اتاق در آن وجود دارد. به اعتقاد پیشنیان چینی، اقامتگاه ‏امپراتوران آسمانی دارای ۱۰ هزار اتاق است و امپراتورانی که پسر امپراتور آسمانی دانسته می‌شدند باید خویشتندار بوده و نمی‌بایست از شمار ‏اتاق‌های امپراتور آسمانی تجاوز می‌کردند. از این رو شمار اتاق‌های شهر ممنوعه نیم اتاق کمتر از شمار اتاق‌های کاخ آسمانی است. (آن نیم اتاق ‏ظاهرا تنها یک راه پله را در بر می‌گیرد ) . ‏

طبق یادداشت های تاریخی، در سلسله مینگ ۱۰۰ هزار صنعتگر و یک میلیون کارگر در ساخت این مجموعه عظیم باستانی شرکت داشته‌اند.‏

از دیگر اثار دیدنی این شهر میتوان به نامهای زیر اشاره کرد:‏
‏۱ – دروازه نیروی ایزدی ۲ -دوان من ۳- معبد سلطنتی اجدادی ۴- ومن(دروازه نیمروز) ۵- دونگ هوامن(دروازه گلباران شرقی) ۶- ‏دروازه گلباران غربی ۷- تای حه من (دروازه هارمونی بزرگ) ۸- میدان هارمونی ۹- قصر تای حه ۱۰- قصر جون حه ۱۱- قصر بایو حه ۱۲ ‏‏- دروازه و قصر صلح و آرامش ۱۳- دروازه پاکی بهشتی ۱۴- قصر پاکی بهشتی ۱۵ – باغ های کاخ سلطنتی

قصر تابستانی ‏
‏ قصر تابستانی پکن که در سال ۱۷۵۰ میلادی ساخته شده است، شاهکاری در طراحی باغ‌های چینی است. در این محوطه چشم‌انداز طبیعی ‏تپه‌ها و آب‌ها با سرسراها، معابد، پل‌ها و قصرهای ساخته دست بشر ترکیب شده است و مجموعه‌ای هماهنگ که واجد ارزش‌های زیباشناختی ‏والایی است را به وجود می‌آورد. مجموعه باستانی قصر تابستانی پکن از سال ۱۹۹۸ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. تپه «عمر طولانی» (با ارتفاعی حدود ۶۰ متر) و دریاچه کونمینگ (که حدود دو سوم مساحت کل مجموعه را تشکیل می‌دهد) مهم‌ترین عناصر ‏طبیعی مجموعه قصر تابستانی پکن هستند. این مجموعه که در کل نزدیک به ۳ کیلومتر مربع مساحت دارد، حدود ۷۰ هزار متر مربع از ‏عمارت‌های گوناگون را در خود جای داده است. مجموعه قصر تابستانی در حومه ناحیه هایدیان و در ۱۵ کیلومتری مرکز پکن واقع شده است. ‏هسته اولیه این مجموعه در زمان حکومت سلسله جین (۱۲۳۴ ـ ۱۱۱۵) ساخته شد و طی دوران حکومت امپراتوران فئودال این سلسله ‏گسترش یافت. اما در دوره حکومت سلسله کینگ (۱۹۱۱ ـ ۱۶۴۴) بود که این مجموعه به شکل فعلی خود درآمد و به یک باغ مجلل سلطنتی ‏تبدیل شد که اسباب سرگرمی خانواده‌های سلطنتی را فراهم می‌آورد. مجموعه قصر تابستانی پکن مانند بسیاری دیگر از مجموعه باغ‌های ‏سلطنتی چین از سه تپه و پنج باغ (تپه عمر طولانی، تپه چشمه یشم و تپه معطر؛ باغ خیزاب‌های زلال، باغ بهار جاودان، باغ کمال و تابندگی، باغ ‏آرامش و تابندگی و باغ آرامش و لذت) تشکیل شده است. صنعت‌گران و هنرمندانی که در ساخت این مجموعه شرکت داشتند با سرمشق قرار ‏دادن طبیعت، مناظری بدیع و عمارت‌هایی خلق کردند که نمونه‌ای از اوج معماری و هنر چین در آن زمان است. مجموعه قصر تابستانی پکن که ‏حول محور «برج بخورات بودایی» ساخته شده است، بیش از ۳ هزار سازه و عمارت کوچک و بزرگ چون پل‌ها، راهروها، تالارها، برج‌ها و… را در ‏خود جای داده است. این مجموعه را می‌توان به چهار محوطه اصلی که عبارتند از: محوطه تپه پیشین، محوطه تپه پسین و پشت دریاچه، محوطه ‏بارگاه و محوطه جلوی دریاچه تقسیم کرد. ‏

محوطه تپه پیشین: این محوطه باشکوه‌ترین بخش قصر تابستانی پکن است و بیشترین بناها و عمارت‌های این مجموعه را در خود جای داده ‏است. این محوطه از طرحی متمایز با دیگر نقاط مجموعه برخوردار است و عمده عمارت‌های آن در طول محوری ساخته شده‌اند که دریاچه ‏کونمینگ را به مرکز تپه وصل می‌کند. از جمله عمارت‌های مهمی که در این محوطه قرار گرفته‌اند می‌توان به دروازه ابرهای متفرق، تالار ابرهای ‏متفرق، تالار افتخار اخلاقی، برج بخورات بودایی، تالار بحر خرد و… اشاره کرد. ‏

محوطه تپه پسین و پشت دریاچه: هر چند عمارت‌های کمتری در این بخش به چشم می‌خورند، اما این محوطه از نظر چشم‌انداز طبیعی بسیار زیبا ‏و چشم‌نواز است و درختان همیشه سبز انبوه و گذرگاه‌های پیچ در پیچی را در خود جای داده است. بازدیدکنندگان از این محوطه آرامش و ‏زیبایی نادری را تجربه می‌کنند که در کمتر نقطه‌ای از جهان می‌توان نظیر آن را پیدا کرد. از جمله زیباترین بخش‌های این محوطه می‌توان به باغ ‏جاذبه‌های هماهنگ و کوی سوژو اشاره کرد.‏

محوطه بارگاه: این محوطه جایی است که امپراتریس دواگر سیکسی و امپراتور گوانگجو با صاحب‌منصبان و وزرای خویش دیدار می‌کردند و به ‏رتق و فتق امور مملکتی و استراحت می‌پرداختند. بازدیدکنندگان از این محوطه پس از عبور از دروازه شرقی عمارت‌های اصلی تشکیل‌دهنده ‏قصر تابستانی پکن را می‌بینند که عبارتند از تالار سخاوت و طول عمر (که دفتر کار امپراتور محسوب می‌شده است)، تالار خیزاب‌های یشمی (که ‏محل زندگی امپراتور گوانگجو بوده است)، تالار طول عمر شادمانه (که محل زندگی امپراتریس سیکسی بوده است) و تالار فضیلت و تناسب (که ‏محل سرگرمی امپراتریس بوده است.‏

محوطه جلوی دریاچه: این محوطه که از نظر مساحت بزرگترین بخش مجموعه است، دریاچه کونمینگ و سواحل شرقی و غربی آن را در خود ‏جای داده است. پل هفده قوس و جزیره نانهو در کنار خود دریاچه که با امواج کوچک و لرزان به استقبال درختان بید مجنونی می‌آید که برای ‏بوسه زدن به سطح آب سر بر روی دریاچه خم کرده‌اند، از دیدنی‌ترین قسمت‌های این محوطه هستند. ‏

مانند بسیاری دیگر از قصرها و باغ‌های سلطنتی پکن، بخش‌های زیادی از مجموعه قصر تابستانی در سال ۱۸۶۰ و در جریان هجوم نیروهای ‏انگلیسی و فرانسوی به چین دستخوش ویرانی و آتش شد. اما در سال ۱۸۸۸ امپراتریس دواگر سیکسی از محل بودجه نیروی دریایی چین، به ‏مرمت این مجموعه اقدام کرد، آن را باغ تابستانی خواند و به اقامتگاه خود تبدیل کرد. همچنین این مجموعه بار دیگر در سال ۱۹۰۰ و در جریان ‏هجوم نیروهای متحد هشت کشور به چین صدمه دید که آسیب‌های ناشی از این حمله نیز در سال ۱۹۰۲ ترمیم شد.‏

در سال ۱۹۲۴، هنگامی که پس از پیروزی انقلاب چین آخرین امپراتور این کشور از شهر ممنوع بیرون رانده شد، درهای مجموعه قصر تابستانی ‏پکن نیز مانند بسیاری دیگر از بناهای سلطنتی این کشور به روی عموم مردم گشوده شد‎.‎‏

معبد آسمانی ‏
‏معبد آسمانی بزرگ ترین و کامل ترین قربانگان باستانی در چین به حساب می آید. پادشاهان سلسله های مینگ و چینگ هر سال در این معبد ‏مراسم پرشکوهی برای آسمان و برکت محصولات فراوان بر پا کرده اند . شاه در چین فرزند آسمان نامیده می شده و با این هویت کشور را ‏حکمفرمایی می کرده است . لذا برگزاری مراسم قربانی آسمان اختیار خاص شاه بوده است معبد آسمانی در جنوب شهر ممنوعه قرار دارد و ‏مساحت آن ۴ برابر شهر ممنوعه است . جنوبی ترین دیوار معبد آسمانی چهار گوشه ؛ نشانه زمین و شمال ترین ضلع دیوار نیم دایره نشانه ‏آسمان است . این طراحی از ایده باستانی چین درباره آسمان گرد و زمین چهار گوشه سر چشمه گرفته است .معبد آسمانی به معبد داخلی و ‏خارجی تقسیم می شود و دو دیوار گرد دوردور آن را فرا گرفته است . ساختمانهای اصلی در یک خط از جنوب تا شمال معبد داخلی آرایش ‏یافته است که شامل یوان چیو ؛ “خوان چون یو” و سالن” چی نیان” می باشد .‏

‏” یوان چیو” یک سکوی سنگی دارای سه طبقه است ؛ قطعات سنگهای پله ای و نرده ها همگی با عدد نه در نه نصب شده است . زایراعدد نه ‏نماد آسمان ها می باشد سکوی” یوان چیو” محل اصلی برای نیایش آسمانی است .‏

‏”خوان چون یو” سالن بزرگ دوار با ترکیبات چوبی است و از دیدنی های شگفت آور این قسمت ؛ شنیدن انعکاس صدا از دیوار سنگ است . اگر ‏دو نفر جداگانه در دو طرف دیوار شرقی و غربی بایستند و به طرف شمال چهره به دیوار صحبت کنند؛ امواج صدای آنان به وضوح و دایما به ‏گوش طرف مقابل می رسد.

سالن “چی نیان” با شکوه ترین ساختمان معبد آسمانی است و ارتفاع آن سی و هشت متر و قطرآن سی و دو ممیز هفتاد و دو متر است و بر پایه ‏سنگی دوار قرار دارد . پادشاهان هر سال در این سالن مراسم برکت محصولات فراوان را برگزار می کردند.‏

اگر به پکن سفر کنید حتما از دیوار چین – شهر ممنوعه و پارک تابستانی و معبد آسمانی دیدن کنید زیرا این آثار نماینده عالی ترین سطح ‏معماریهای باستانی چین است. در این میان معبد آسمانی کاملترین و دامنه دارترین مجموعه معماریهای موجود عبادی این کشور است.‏‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏

دیوار چین ‏‏ ‏‏‎
‏ دیوار بزرگ چین یکی از شاهکارهای معماری بشر است. این دیوار مانند یک اژدهای عظیم، به طول ۶۷۰۰ کیلومتر از میان صحراها، چمنزارها، ‏کوه ها و فلات ها، از غرب تا شرق کشور چین عبور کرده است. این دیوار حدود ۲۷۰۰ سال پیش ساخته شده است. این دیوار عظیم الجثه در اصل ‏در ایالات “یان”، “زائو” و “کین” در فصول مختلف سال در برابر هجوم لشگر های متخاصم، همانند یک دیواره دفاعی و یک اثر نفوذ ناپذیر، ‏برای جلوگیری از یورش قبیله های وحشی به شهرها ساخته شده است. در ساختن این دیوار، از مصالح و نیروهای انسانی بیشماری از جمله ‏سربازان، زندانیان و مردم بومی استفاده شده است. دیوار چین سمبل و نشانه بارزی از خرد، پشتکار و سر سختی مردم چین است. اما یکی از ‏نکات جالب توجه که در ساخت این دیوار وجود دارد، استفاده از آرد برنج در ساختار آجرهای آن است. به این شکل که معماران و طراحان دیوار ‏چین برای آنکه به آجرهای دیوار استحکام بیشتری ببخشند، به ترکیبات سازنده آن، آرد برنج نیز افزودند تا دوام و قدرت دیوار را افزایش ‏دهند. قسمت اعظم این دیوار که امروزه شاهد آن هستیم، در زمان امپراطوری “مینگ” ساخته شد. که از گذرگاه ‏shanhaiguan‏ در شرق چین ‏شروع شده و تا گذرگاه ‏jiayuguan‏ در غرب ادامه دارد که در این میان از استان های ‏Liaoning ‎، ‏Hebei ‎، ‏Beijing ‎، ‏Tianjin ‎، ‏Shanxi ‎، ‏Inner Mongolia ‎، ‏Ningxia ‎، ‏Shaanxi‏ و ‏Gansu‏ عبور می کند.‏

دیوار چین که یکی از هفت اعجاز جهان شمرده می شود ، در جهان به لحاظ زمان ساخت طولانی ترین و بزرگترین مهندسی تدافعی نظامی در ‏قدیم است . این دیوار در نقشه جغرافیایی چین ۷۰۰۰ کیلومتر امتداد یافته است. در تاریخ دو هزار و اندی ساله چین، حکمرانان دوران مختلف ‏به ساخت دیوار چین پرداختند . تا اینکه طول دیوار به ۵۰ هزار کیلومتر رسید. این میزان معادل گردش به دور کره زمین است . دیواری که اکنون مردم مشاهده می کنند ، دیوار متعلق به سلسله مینگ (سال ۱۳۶۸ – سال ۱۶۴۴ ) است از غرب به دروازه ” جایو گوان ” در ‏استان گان سو چین و از شر ق به ساحل رود یالو جیان در استان لیائو نینگ در شمال شرقی چین منتهی می شود و درمیان آن ۹ استان- شهر و ‏ناحیه خود مختار به طول ۷۳۰۰ کیلومتر وجود دارد و مردم آن را دیوار طولانی می نامند. . دیوار چین معمولا با آجرهای بزرگ و سنگ مستطیل ‏ساخته شده و در وسط آن خاک و خرده سنگ ریخته شده و ارتفاع آن ۱۰ متر است در پهنای دیوار برای عبور چهار اسب کافی است و در یک ‏ردیف عرض آن ۴ -۵ متر است تا در زمان انتقال غلات و سلاحها مشکلی ایجاد نشود . دیوار چین تجسم درایت و رنج و زحمت میلیونها چینی ‏در دوره باستان چین است . این اثر پس ازهزاران سال از بین نرفته و دارای دلربایی فناناپذیر و سمبل روحیه ملیت چین است . این بنای عظیم را از فضا و با چشم غیر مسلح در زمانی که سطح جو از غبار و سطح زمین از ابر عاری باشد می توان دید.‏ ‏‏ ‏‏‏

میدان تیان آن من ‏ ‏‏ ‏‏‎
‏ این میدان در مرکز شهر پکن قرار گرفته است و به عنوان بزرگترین میدان شهری دنیا با مساحت ۴۴۰٫۰۰۰ متر مربع (حدود ۱۰۹ هکتار) ‏شناخته شده است که با این ابعاد میتوان برای ۱۰٫۰۰۰٫۰۰۰ چینی خانه تهیه نمود.‏

این میدان با هزاران گل پر زرق و برق زیبا تزئین شده است و رقص پرچم کشور چین در باد و در میان لین گلها چیزی است که هیچ گردشگری ‏آن را از دست نمی هد.این میدان با بزرگ با بناهای متعددی مانند بنای قهرمانان سالن یادبود مائوتسه تونگ موزه ملی چین وتالار بزرگ خلق ‏چین احاطه و تزئین شده است که روزانه هزاران گردشگر را به خود جلب می کند.‏

در مرکز این میدان بنای یادبود قهرمانان کشور با ۳۷٫۹۴ متر ساخته شده از سنگ گرانیت به یاد قهرمانان ملی چین چشم هر بیننده ای را به ‏خود خیره میکند.‏

برج معروف تیان آن من یا بنای ممنوعه در جنوب این میدان در سال ۱۴۱۷ در دوران سلسله مینگ (۱۶۴۴-۱۳۶۸) ساخته شده است که در آن ‏زمان بر اساس بیانیه ای مردم عادی از ورود و بازدید به این کاخ ممنوع شدند.‏

همچنین در جنوب میدان سالن یادبود مائو تسه تونگ اولین رئیس جمهور چین قرار دارد که بشدت توسط مردم چین مورد احترام و تحسین ‏است.این بنا در سال ۱۹۷۷ ساخته شده و دارای ۳ قسمت متفاوت سامل سالن اصلی سالن شمال و جنوب می شود که جسد مائو تسه تونگ در ‏تابوتی بلورین در سالن اصلی به نمایش عموم گذاشته شده است.‏

در شرق این میدان موزه ملی چین که گنجینه بسیار بزرگی از تاریخ فرهنگ و تمدن کشور چین است قرار دارد.این موزه شامل بیش از ‏‏۳٫۰۰۰٫۰۰۰ میلیون اثر تاریخی و ۴۵۰۰ مقاله و سند تاریخی است که تاریخ فرهنگ و تمدن درخشان چین را به نمایش می گذارد.‏

در غرب این میدان تالار بزرگ خلق چین قرار دارد که در سال ۱۹۵۹ ساخته شده است و مساحتی در حدود ۱۷۰٫۰۰۰ هزار متر مربع را شامل ‏می شود.این بنا به دلیل برگزاری کنگره خلق چین به تالار بزرگ خلق نامیده میشود.این بنا یکی از ساختمانهای با شکوه میباشد که در بدو ورود ‏ستونهای بلند مرمر سفید با لوسترهای کریستال بزرگ چشم هر بیننده ای را به خود خیره می کند.‏ ‏‏

آرامگاه یا معبد مینگ ‏‏ ‏‎
‏ این آرامگاه در منطقه ‏Changping‏ در ۵۰ کیلومتری شمال غرب شهر پکن قرار گرفته است.این آرامگاه شامل مجموعه ای از ۱۳ آرامگاه از ‏پادشاهان سلسله مینگ (۱۳۶۸-۱۶۴۴) می باشد که در مجموع شامل ۷ معبد برای ‏Concubines‏ و یک قبر برای ‏eunuchs‏ که در مجموع ‏این منطقه را به یکی از معروفترین معابد دنیا مبدل کرده است که همه ساله میلیونها گردشگر از این محل بازدید میکنند و باعث گردید که در ‏سال ۲۰۰۳به ثبت جهانی یونسکو برسد.‏

این سیزده آرامگاه از لحاظ سبک معماری و تزئینات کاملا مشابه و یکسان هستند و تنها تفاوت آنها در اندازه آنها می باشد.بزرگترین آنها معبد ‏چانگ لینگ(‏Changling‏ ) و کوچکترین آن معبد یونگ ( ‏Yongling‏( میباشد.تمامی این معابد توسط مسیری به نام راه مقدس به یکدیگر ‏مرنبط می شوند.قدیمی ترین معبد آرامگاه چانگ می باشد که در سال ۱۴۰۹ و به مدت چهار سال احداث گردید که محل دفن ‏Zhu Di‏ سومین ‏امپراطور سلسله مینگ میباشد این معبد دارای ۳ حیاط میباشد که کف و سالنهای آن با کاشیهای لعابدار تزئین شده است. این ساختمان یکی از ‏بزرگترین ساختمانها و معابد چوبی چین است.‏

آرامگاه ‏Dingling‏ تنها آرامگاه این مجموعه است که عملیات باستانشناسی بر روی آن انجام شده است که آثار به دست آمده نیز در همان محل ‏نمایش داده می شود.‏

در قسمت پشت این معبد دالان زیرزمینی وجود دارد که از طریق آن بازدیدکنندگان می توانند به بخشی از کاخ وارد شده و از آثار تاریخی آن ‏بازدید به عمل بیاورند . ‏ ‏‏‏

پارک‎ Beihai‏ ‏‏ ‏‎
این پارک در منطقه ‏Xicheng‏ واقع شده و دارای سابقه ای ۱۰۰۰ ساله است که در طول ۵ سلسله حکومتی به ترتیب زیر ساخته و نگهداری ‏شده است:‏
the Liao (916-1125)‎
the Jin (1115-1234)‎
the Yuan (1271-1368)‎
the Ming (1368-1644)‎
the Qing (1644-1911)‎ ‏

مساحت کل این باغ ۶۹ هکتار که نیمی از این باغ توسط آب احاطه شده است و کل این مجموعه به چهار قسمت متفاوت با اسامی گوناگون ‏تقسیم می گردد.‏

از قسمتهای مهم این پارک می توان به معبد‎ Yong’an ‎اشاره کرد که بزرگترین مجموعه این پارک است و به معبد صلح نیز موسوم میباشد. این ‏معبد از چندین سالن برج نگهبانی و دیوار حائل است.این معبد محلی برای عبادت خدایان مختلف بوده است

سمبل این پارک معبدی لامائی است که در بالاترین نقطه پارک قرار گرفته است و ۳۶ متر ارتفاع دارد و در سال ۱۶۵۱ ساخته شده است و ۲ ‏قطعه از بدن بودا در این محل نگهداری می شود. در قسمت غرب این معبد محل استراحت و زندگی پادشاهان سلسله ‏Qing‏ بوده است.‏

در قسمت جنوب پارک شهر مدور قرار دارد که بوسیله دیواری احاطه گردیده است.سالن ‏Chengguang‏ که با کاشیهای لعاب دلر رنگارنگ ‏تزئین گردیده است و پادشاهان سلسله مینگ از این محل مراسم های مختلف و گوناگون از جمله آتش بازی را تماشا می کرده اند. و یک مجسمه ‏بودا از جنس سنگ یشم مرغوب در سالن اصلی این کاخ قرار دارد.‏

یکی از مهم ترین و زیبا ترین قسمتهای این پارک سالن ۹ اژدها و ۵ اژدها است که باید دیده شود.گفته میشود که سالن ۵ اژدها محلی بوده ‏است که خدایان مونث برای ماهیگیری و تفریح از آن استفاده می کرده اند و این سالنها بوسیله یک پل که بشکل اژدهائی در حال شنا کردن ‏میباشد به یکدیگر متصل می شوند.‏

سالن ۹ اژدها در سال ۱۷۵۶ ساخته شده است دیوارهای این سالنها بوسیله آجرهای لعابدار رنگارنگ و همچنین۱۳۷۶ مجسمه کوچک بودا ‏تزئین شده اند که جلوه بسیار زیبائی را به این محل داده است . ‏

معبد لاما ‏‏ ‏
‏ این معبد یکی از بزرگترین و بهترین معابد حفظ شده در شهر پکن است که متعلق به سال ۱۶۹۴ و سالهای حکومت سلطنت ‏Qing (1644-‎‎۱۹۱۱‎‏) می باشد و به عنوان محل استراحت و زندگی امپراطور ‏Yongzheng‏ ( سومین پادشاه این سلسله ) بوده است.این معبد در سال ۱۷۴۴ ‏به طور کلی تغییر کاربری داده و به یک معبد تبدیل میگردد.‏

مساحت این معبد ۶۶٫۴۰۰ متر مربع است که به عنوان یک کاخ کوچک با کاشیهای لعاب دار زرد رنگ و سقفی قرمز رنگ با کاشیهای نفیس می ‏باشد.‏

براساس معماری کهن وسنتی کشور چین هر یک از عناصر معماری این معبد در تقارن با سالن اصلی است که در محور شمال به جنوب قرار ‏گرفته است این معبد دارای ۵ سالن اصلی است که در اطراف حیاط اصلی جنوبی قرار گرفته است این سالنها به ترتیب عبارتند از: سالن پادشاه ‏آسمانی سالن هماهنگی سالن صلح سالن برکات سرمدی و سالن چرخ دارما این معبد مجموعه کاملی از انواع معماریهای دوره های مختاف ‏حکومتی مانند ‏Han, Manchu, Mongolian Tibetan‏ می باشد که به شکوه معماری این معبد افزوده است.

 

حیاط جنوبی : در حیاط جنوبی یک دیوار بزرگ و ۳ ساختمان به سبک معماری چینی به نام ‏Pailou‏ توجه هر بیننده ای را به خود جلب می ‏کند و نوید ورودی ساختمان معبد را به بیننده می دهد.بعد از یک پیاده روی از طریق مسیر سلطنتی به دروازه ‏Zhaotai‏ خواهید رسید که ‏دروازه ورودی به حیاط شمالی است.جائی که یک برج ناقوس و یک برج دیده بانی نظاره گر ورود بازدید کنندگان است.‏

سالن پادشاهان آسمانی : این سالن در حقیقت یک ورودی به چهار سالن دیگر می باشد.در چهار گوشه این سالن زنگهائی که بر روی آنها به ‏زبان سنسکریت نوشته هائی وجود دارد باعث تزئین سالن گردیده است و همچنین بر روی درهای این سالن اشعاری نوشته شده است که بر ‏زیبائیهای این سالن افزوده است و فضائی روحانی را به این سالن بخشیده است.نام این معبد از تصاویر چهار پادشاه که در این معبد وجود دارد ‏گرفته شده است.در مرکز این سالن مجسمه ‏Maitreya‏ قرار دارد که با مهربانی به هر بیننده ای لبخند می زند.‏

سالن هماهنگی و صلح : اگر در بیرون از پله های سالن پادشاهان بایستید در مقابل شما حیاطی قرار می گیرد که حیاط سالن هماهنگی و صلح ‏است سالنی که خود دارای ۴ بخش دیگر است.در این سالن ۳ مجسمه بودا قرار گرفته است که به نامهای زیر خوانده می شود:‏
Sakyamuni ‎بودای حال‎ Kasyapa ‎بودای گذشته و‎ Maitreya Buddha ‎یا بودای آینده
در مقابل این سالن تپه ای قرار دارد که دارای ارزش زیادی بوده و به عنوان یکی از مقدسات بودا محسوب می گردد.‏
چهار سالن دیگر محلی هستند که لاما در آن دروس مختلف مانند بودیسم باطنی پزشکی نجوم جغرافیا و غیره را می آموخته است.در حیاط این ‏قسمت یک دیگ مسی مخصوص پخت و پز قرار دارد که متعلق به سال ۱۷۴۷ میباشد و جزء آثار تاریخی بسیار نفیس پکن و چین می باشد.‏

تالار برکات سرمدی :این سالن درست در کنار حیاط امپراطور ‏Yongzhen‏ قرار دارد یعنی زمانی که وی یک شاهزاده بود.۳ تصویر از بودا ‏جلوه ویژه ای به این سالن داده است این تصاویر عبارتند از :‏
Amitabha‏ یا بودای زندگی ابدی بودای پزشکی و بودای شیر که ۲ تصویر از بودای ‏Tara‏ با عنوان سبز و سفید از دیگران مهم تر است و نیز ‏تصویر سبز آن کاملا استثنائی بوده که از ۴۰۰۰ قطعه ابریشم و در رنگهای مختلف ساخته شده است.‏

سالن چرخ دراما:این سالن محلی است که لاما در آن مراسم مذهبی را اجرا می کرده است و همچنین کتاب ‏sutra‏ را در این محل می خوانده ‏است.در این سالن مجسمه ای از ‏Tsong Khapa‏ قرار دارد که به عنوان پدر کلاه زردان بدائیان تبت می باشد.‏
بر روی دیوارهای این معبد تصاویر زیبائی وجود دارد که شرح کاملی از زندگی و احوالات ‏Sakyamuni‏ یکی دیگر از رهبران بودائی به ‏بازدیدکننده می دهد.همچنین در این قسمت برخی از کتب و اسناد بودائی به نمایش گذاشته شده است.‏

سالن شادی بی نهایت: این سالن آخرین سالن از مجموعه سالنهای این معبد هستند که در بالاترین قسمت این معبد قرار گرفته است و در ۳ ‏طبقه و ۲ غرفه کوچکنر است.در سالن اصلی این قسمت مجسمه ای از ‏Maitreya‏ قرار دارد که به عنوان هدیه ای از طرف ‏Dalai‏ به پادشاه ‏Qianlong‏ فرزند امپراطور ‏Yongzheng‏ بوده است.این مجسمه بسیار زیبا از یک درخت صندل بسیار نادر تهیه شده است .یکی دیگر از ‏زیبائیهای این ساحل دیواری است که بر روی آن تصویر ۹۹ اژدها منبت کاری شده است و از ارزش بسیار زیادی برخوردار است.‏‏ ‏‏

مجلس ملی چین‏ ‏‏ ‏‎
‏ این ساختمان در غرب میدان تیان آن من قرار گرفته و به مجلس ملی خلق چین موسوم می باشد که به مناسبت دهمین سالگرد مراسم تاسیس ‏جمهوری خلق چین در سال ۱۹۵۹ در طول ۱۰ ماه ساخته شد. معمار این بنای بزرگ ‏Zhang Bo‏ می باشد که دارای ۱۷۱٫۸۰۰ متر مربع ‏مساحت و برای حدود ۱۰٫۰۰۰ نفر شرکت کننده طراحی گردیده است. این ساختمان دارای ۳ قسمت اصلی ( بخش مرکزی سالن اصلی و سالن ‏مجلس) می باشد همچنین دارای بخشهای مختلف دیگری مانند سالن مذاکرات سالن طلائی بخش شمالی سالن مهمانان و سایر بخشهای جنبی ‏می باشد.سقف این بنا دارای تزئینات بسیار زیبائی از چراغهای بسیار زیبا می باشد که با ستاره ای بزرگ در وسط آن تزئین شده است همچنین ‏در اطراف آن امواجی طراحی شده است که نشان از ملت چین می باشد.یکی از سالنهای مهم این مجتمع سالن امور خارجه می باشد که با ۷۰۰۰ ‏متر مربع می تواند تا ۷۰۰۰ مهمان را در خود جای داده یا تا ۵۰۰۰ مهمان را برای صرف شام پذیرائی کند.ایت سالن به مناسبت ورود ریچارد ‏نیکسون به چین در سال ۱۹۷۲ تجهیز گردید. تالار بزرگ مردم، مرکز سیاسی پکن و خانه کنگره ملی خلق است. هر سال، در ماه مارس،این ‏سالن بزرگ میزبان جلساتمختلف حزب کمونیست چین و کنگره خلق ملت چین می باشد که این جلسات به مدت ۲ تا ۳ هفته در سالن اصلی به ‏اجرا در می آید. دربهای این ساختمان عظیم بر روی مردم و بازدید کنندگان باز است که می توانند از مسیرهای مشخص شده به بازدید این مرکز ‏بپردازند.‏ ‏

موزه ملی چین ‏‏‏ ‏‎
‏ این موزه در شرق میدان تیان آن من قرار گرفته است و مرکز نمایش تاریخ و هنر مردم چین می باشد . این مرکز در سال ۱۹۵۹ تاسیس و در ‏سال ۲۰۰۳ مورد بازسازی مجدد قرار گرفته است. این موزه با ۶۵۰۰۰ متر مربع مساحت دارای ۲ بخش متفاوت می باشد:‏
‏۱- موزه انقلاب مردم چین در بخش شمالی
‏۲- موزه تاریخ چین در قسمت جنوبی.‏
این موزه پس از بازسازی و تعمیرات در سال ۲۰۰۳ به ۱۹۱٫۹۰۰ متر مربع افزایش مساحت داد.‏
این موزه شامل آثار تاریخی چین از دوره ‏Yuanmou Man‏ (یک و نیم میلیون سال قبل) تا ‏Qing Dynasty‏ (آخرین امپراطوری) می باشد. ‏این موزه شامل ۶۲۰٫۳۸۵ قطعه اثر تاریخی می باشد که در بخشهای متفاوت به نمایش گذاشته شده است.یکی از شاخص ترین آثاری که در این ‏موزه به نمایش گذاشته شده است شیء به شکل گلدان می باشد که متعلق به ۳۰۰۰ سال قبل بوده و بزرگترین اثر برنزی دنیا می باشد.‏ ‏‏

پل مارکوپلو پکن – چین ‏‎
‏ این پل در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی پکن قرار دارد و به پل ‏Guangli‏ نیز موسوم می باشد که ۲ ساحل رودخانه ‏Yongding‏ را به یکدیگر ‏متصل می کند.این پل قدیمی ترین پل پکن و جهان می باشد. ‏

این پل در سال ۱۱۸۹ و توسط سلسله ‏Shizong‏ ساخته شد این پل بر اثر سیلابهای سخت رودخانه چندین بار تخریب گردید که در سالهای ‏‏۱۴۴۴ و ۱۶۹۸ بازسازی کلی گردید. این پل ۲۶۰ متری دارای ۱۱ قوس و دهانه می باشد. از ویژگیهای جالب و زیبای این پل ردیف شیرهای ‏سنگی در دو طرف پل می باشد که تعداد آنها به ۴۸۵ عدد می رسد و هیچ یک از این شیرها با یکدیگر مشابه و مساوی نیستند و با یکدیگر ‏متفاوت می باشند که بر اساس نظر اهالی و مردم شهر این شیرها هستند که از پل محافظت می کنند.‏

یکی از ویژگیهای تاریخی این پل اجرای مراسم ماه پاییز بر روی این پل بوده است که از روی پل دارای نما وویژگی خاصی در آسمان و تصویر آن ‏بر روی رودخانه بوده است.‏
این پل در اصل به نام ‏Guangli‏ می باشد اما مردم پکن و اهالی اطراف پل آن را به نام ‏Lugou Qiao‏ یا ‏Reed Ditch Bridge‏ نیز می ‏خوانند و در دوران کهن گذشته آن را یکی از ۸ منظر بزرگ چین می شناختند که در ائایل صبح انعکاس نور خورشید در آب رودخانه تصویر ‏بسیار زیبائی از پل و معماری آن را به ترسیم در می آورد.‏

این پل همچنین از این جهت به پل مارکوپلو موسوم است که وی در سفر خود به پکن از این پل بازدید نموده و شرحی از آن را به رشته تحریر ‏درآورده است. ‏ ‏ ‏‏

معبد زنگ بزرگ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‎
‏‏معبد زنگ بزرک یا ‏Da Zhong Temple‏ که در لفظ عامه مردم به ‏Jue Sheng Temple‏ نیز موسوم است یکی از معابد بودائی قدیمی ‏است که در جاده ‏Beisanhuan‏ واقع گردیده است. ین معبد قدیمی در سال ۱۷۳۳ و در زمان حکومت امپراتور ‏Yongzheng‏ از سلسله ‏حکومتی(‏Qin (1644-1911‎‏ تاسیس گردید.‏

این معبد قدیمی دارای زنگی بسیار بزرگ می باشد که شهرت اصلی این معبد از این زنگ گرفته شده است این زنگ دارای ۴۶ تن وزن و ۵٫۵ ‏متر ارتفاع می باشد که می تواند صدای زنگی به بزرگی ۱۲۰ دسیبل را ایجاد نماید و صدای آن تا فاطله ۵۰ کیلومتری در محیط سکوت نیمه شب ‏شنیده شود. از ویژگیهای معروف این زنگ نه به خاطر وزن زیاد یا صدای بسیار بلند آن بلکه به خاطر مشخصات ۲۳۰٫۰۰۰ بودائی است که بر ‏روی آن ثبت شده است.‏ ‏‏ ‏‏

‏ معبد‎ Fayuan‎‏‏‎
‏‏‏ این معبد در جنوب غربی مرکز شهر پکن واقع شده است و یکی از معابد معروف بازسازی شده این شهر است . این معبد ابتدا در سال ۶۵۴ و در ‏دوره حکومت خاندان‎ Tang ‎و بوسیله امپراطور‎ Li Shimin ‎ساخته شد که سپس در دوره سلطنت‎ Zhengtong (1436–۱۴۴۹) ‎و ‏خاندانMing ‎مورد بازسازی مجدد قرار گرفت‎.‎‏ ‏‎ ‎مساحت این معبد ۶۷۰۰ متر مربع می باشد که دارای آتار نفیس تاریخی و معماری در داخل ‏خود مانند کنده کاریها و حجاریهای نفیس از جنس برنز شیر سنگی بزرگ و زیبا مجسمه بودا و سایر قسمتهای معبد که بسیار جذاب و دیدنی ‏می باشد. همچنین این معبد دارای بیشترین آثار خطی موجود بودائی از دوره حکومتی خاندان ‏Ming‏ و ‏Qingمی باشد که در نوع خود بسیار ‏ارزشمند و قابل توجه می باشد. معماری این بنا از جمله معماریهای ناب چینی است که ساختمان اصلی در مرکز حیاط قرار گرفته است و سایر ‏بناها در اطراف بنای اصلی گسترده شده اند که عبارتند از دروازه معبد آسمانی سالن پادشاه سالن اصلی سالن بزرگ برج زنگ و غیره.‏
برخی از مجسمه های تزئینی در این معبد از جمله زیباترین و با ارزش ترین مجسمه های چین می باشد. ‏ ‏‏‏ ‏‏

پارک المپیک ‏‎
‏‏‏ پارک جنگلی المپیک پکن از عناصر المپیک تابستانی پکن میباشد که برای المپیک ۲۰۰۸ طراحی شده است. ‏‏‏‏ ‏‏

بنای کهکشان سوهو‎ ‎‏ ‏‏ ‏‎
‏‏‏ یک پروژه برای مرکز تفریحی، فروشگاهی و اداری میباشد که به سفارش کمپانی «سوهو» چین در پکن طراحی و اجرا گردیده است و امروزه ‏بسیاری از گردشگران‎ ‎تور چین‎ ‎از این مکان بعنوان یکی از‎ ‎دیدنی های پکن‎ ‎یاد می کنند . این بنا یکی از زیباییهای پکن محسوب میشود به ‏گونه ای که حیاط بزرگ داخلی در این پروژه بازتابی از معماری سنتی چینی بوده است‎.‎ ‏‏‏

مرکز ملی هنرهای نمایشی ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‎‏ ‏
‏‏‏ مرکز ملی هنرهای نمایشی‎ ‎یا تئاتر بزرگ ملی چین یکی از‎ ‎دیدنیهای پکن ‏‎ ‎و ساختمانی زیباست که طراح این ساختمان «پل اندرو» معمار ‏فرانسوی میباشد.این ساختمان زیبا که به نام مرکز هنرهای نمایشی ملی چین نام گذاری شده، در میان عموم مردم به “تخم مرغ بزرگ” معروف ‏است.مرکزی که از سال ۲۰۰۷ بنیانگذاری شد. جالب اینکه هرساله به مناسبت سالگرد افتتاح آن، در این سالن اجرای برنامه های گوناگون هنری ‏انجام می پذیرد که به مرور زمان این مراسم به سنتی سالانه تبدیل شده و مردم زیادی هم از آن استقبال می کنند . البته لازم به ذکر است که ‏مرکز هنرهای نمایشی ملی چین در واقع خانه اپرا در پکن است که بدنه خارجی این بنا از تیتانیوم و به شکل گنبد شیشه است و اطراف آن با ‏دریاچه ای مصنوعی محصور شده.ساختمان این بنا کاملا در غرب میدان تیان آن من و در نزدیکی‎ ‎شهر ممنوعه‎ ‎واقع شده.این ساختمان دارای ‏سالن های اپرا و باله، سالن اجرای موسیقی و سالن تئاتر است که هر کدام آن ها دارای فضایی با بیش از ۲۰۰۰ صندلی است‎.‎‏ ‏ ‏ ‏‏‏

آکواریوم هیانگ گان پکن ‏‏ ‏‏‎
‏‏‏ بزرگ ترین آکواریوم در دنیاست که روی خشکی ساخته شده‎.‎این مجموعه یکی از برترین‎ ‎جاذبه های گردشگری چین‎ ‎و‎ ‎دیدنیهای ‏پکن ‏‎ ‎میباشد‎.‎در این آکواریوم تعداد بسیار زیادی از حیوانات و ماهی ها و موجودات بزرگ و کوچک دریایی نگهداری می شوند.به همین خاطر ‏توانسته است گروههای زیادی از دوستداران طبیعت و محیط زیست و بالاخص دوستداران و محققان زندگی حیوانات دریایی را از سراسر جهان ‏به خود جذب نماید‎.‎‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏

مجسمه بودا ی غول پیکر لشان در چین ‏‏ ‏‏ ‏‏‎
‏‏‏ مجسمه غول پیکر بودای لشان از‎ ‎دیدنی های چین‎ ‎است که واقع در سی چوان یکی از‎ ‎شهر های دیدنی چین، بزرگترین پیکره سنگی بودای ‏موجود در جهان است. بودای لشان مجسمه ای است در هیئت می تریا ، پابرهنه با گوش هایی آویزان، موهایی آراسته به صورت مارپیچ و گیس ‏مانند، قفسه سینه ای برآمده و در معرض نمایش و دستانی که روی زانوان تکیه داده شده است. در زیر پای این مجسمه یک رودخانه عبور می ‏کند.این مجسمه یکی از‎ ‎مکان های دیدنی چین‎ ‎است . ‏

‎ ‎تریا در سنت بودایی شخص بودای اینده است که برای راهنمایی و موعظه ظهور خواهد کرد. ریشه اصلی این کلمه سانسکریت بوده و به معنای ‏دوستی است. پرستش‎ ‎می تریا‎ ‎در قرون چهارم تا هفتم بین پیروان بودا متداول بوده و تصاویر مختلفی از او همه جا وجود داشته است. در بین ‏آن تصاویر بودای لشان، دیدنی ترین آنهاست‎.‎‏ مجسمه غول پیکر بودای لشان که یکی از‎ ‎جاذبه های دیدنی جین‎ ‎است از لحاظ شهرت هم پای ‏مجسمه های ایستاده بودا در بامیان افغانستان است که همه آنها به عنوان میراث فرهنگی بشری حفظ و نگهداری می شوند‎. ‎ارتفاع دو مجسمه ‏بودای بامیان در افغانستان در حالت ایستاده ۳۸ و ۵۳ متر است که از لحاظ ارتفاع دومین و سومین مجسمه های سنگی بودا در دنیا هستند . ‏ ‏ ‏‏ ‏‏‏

 

شانگهای ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‎‏‏ ‏
‏‏بزرگ‌ترین شهر کشور‎ ‎چین‎ ‎و هشتمین شهر بزرگ جهان است‎.‎‏ ین شهر یکی از مهم‌ترین بنادر چین به حساب می‌آید‎.‎
شانگهای شهر غول آسا و لبریز از جمعیت. رابط میان چین و دنیای خارج. شهری که حزب کنونی چین در آن پایه‌گذاری شد. به شهر جنگل ‏آسمانخراشها معروف است. شهر روشنفکری و کارگری با ۲۵ دانشگاه و موسسه دانشگاهی. این شهر در کرانه چپ رودخانه هوانگ پو در ‏جنوب‎ ‎یانگ‌تسه‎ ‎قرار دارد با فاصله اندکی از‎ ‎اقیانوس آرام‎ ‎و نامش به چینی بر فراز دریا معنی دارد‎.‎

شهر شانگهای توسط رودخانه به دو بخش تقسیم می‌شود‎.‎ که بخش شرقی که ناحیه تازه ساخت آن و با معماری جدید می‌باشد پودونگ و شرق آن شانگهای نام دارد که در منتهی‌الیه غربی آن فرودگاه ‏خونچای که مربوط به پروازهای داخلی است قرار دارد‎.‎

همچنین فرودگاه اصلی شانگهای در منطقه پودونگ واقع است که با یک مونوریل خارج شهری به شهر شانگهای وصل می‌شود. از نکات جالب ‏این شهر در حال حاضر منطقه شانگهای اکسپو ۲۰۱۰ است که مربوط به نمایشگاه بین‌المللی در سال ۲۰۱۰ می‌باشد. زبان مردم این منطقه بیشتر ‏چینی است‎.‎

شانگهای در ابتدا یک دهکده ماهیگیری کوچک بود.در سال ۱۸۴۲، زمانی که سلسله کوینگ چین اولین جنگ تریاک را به انگلیسی ها باخت، ‏آنها در شانگهای مقری ایجاد کرده و بدنبال آنها، فرانسوی ها،‌آمریکاییها و ژاپنی ها نیز اقدام به اشغال مناطقی از شانگهای نمودند. در دهه ‏‏۱۹۳۰ بدلیل عدم نیاز به ویزا برای شانگهای،‌شهر بسرعت به یک بندر تجاری تبدیل گشت. بین ۱۹۳۱ و ۱۹۴۱ حدود ۲۰۰۰۰ یهودی که از ‏ترس نازیها فرار کرده بودند به شانگهای پناهنده شدند. در ۱۹۴۳ متفقین شانگهای را به حکومت وقت چین واگذار کردند و اشغال آن توسط ‏نیروهای خارجی پایان یافت. با به حکومت رسیدن دان ژاوپینگ و سیاست درهای باز او در سال ۱۹۷۶، شانگهای مجددا بعنوان یک قطب تجاری ‏فعال گردید ، تا به یکی از مدرنترین و ساختار یافته ترین شهر جهان تبدیل گردد . شهر شانگهای به بهشت خرید یا پاریس شرق معروف است. ‏بنابراین اگر شما به چین سفر می کنید بازدید و خرید از این شهر را از دست ندهید. زیرا خرید بخشی خاطره انگیز از جاذبه های این شهر است. ‏مراکز خرید شانگهای به طور مشخص به چهار ناحیه یا خیابان تقسیم می شوند: ۱- خیابان نانجینگ رود ۲- نانجینگ رود شرقی ۳- نانجینگ ‏رود غربی ۴- مراکز و خیابان های متفرقه خیابان نانجینگ رودNanjing Road ‎‏ از جمله مراکز درجه یک خرید در شانگهای و چین است. این ‏شهر دارای مجموعه ای گسترده و متنوع از مغازه ها و فروشگاه ها از سالیان بسیار دور تا به امروز می باشد. از دیگر خیابان های معروف ‏شانگهای می توان به خیابان‎ Huaihai ‎اشاره کرد که کمتر از خیابان نانجینگ معروف نیست و به ظرافت و ریزه کاری معروف است. در این ‏خیابان شعبه هایی از مارک های بین المللی وجود دارد. در این خیابان از دیدن مراکز خرید‎ Parkson ‎و مرکز خرید و مد‎ Maison ‎غافل ‏نشوید که اعتبار این خیابان به مراکز یاد شده است. همچنین برای خرید لباس های ارزان قیمت به مراکز زیر حتما سری بزنید: فروشگاه های ‏خیابان‎ Hong Kong، مرکز خرید‎ Dimei ‎و‎ Xiang Yang Road ‎‏ خیابان‎ North Sichuan ‎مرکزی است که کالاهای ارزان قیمت را به ‏شما ارائه می کند و اولین انتخاب مردم شانگهای است‎.‎‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏

کارخانه ابریشم ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‎‏
‏‏‏ همانطور که می دانید یکی از بهترین و اصلی ترین محصولات چین که به عنوان گران قیمت ترین سوغات چین مشهور است ابریشم می باشد که ‏کارخانه های شانگهای بهترین محل برای دیدن و خرید ابریشم می باشد‎.‎‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏

دی باند‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‎‏
‏‏‏ این کنار گذر آبی به نام‎ Zhongshan Dong Yi Lu ‎نیز معروف است و یکی از اسکله های زیبا و از مظاهر شهر شانگهای است. این منطقه از ‏پل‎ Baidu ‎تا شرق رودخانه‎ Jinling ‎ادامه می یابد و حدود ۱٫۵ کیلومتر طول دارد. با قدم زدن در این منطقه ساحلی و اسکله ای می توانید ‏در قسمت مقابل برج تلویزیونی معرف‎ Oriental Pearl TV Tower ‎و‎ Jin Mao Tower ‎را مشاهده کنید.این منطقه یکی از ۱۰ مکان ‏دیدنی شانگهای است که ارزش قدم زدن و دیدن را دارد‎.‎‏ مهم ترین و ارزشمند ترین مکان دیدنی این منطقه ۵۲ پل در قسمت غربی آن است ‏که دارای معماریهای مختلفی از جمله سبک گوتیک,باروک,رومی,کلاسیک و دوره رنسانس است‎.‎‏‏‏

‏معبد جاد بودا‏‏‎
‏‏در قسمت غربی شهر شانگهای معبد معروف و مقدس متعلق به بودائیها وجود دارد.در سال ۱۸۸۲معبدی قدیمی در این محل برای حفظ ۲ ‏مجسمه سنگی بودا وجود داشت که توسط راهبی تارک دنیا به نام‎ Huigen ‎به این محل آورده شده بود ساخته شد که بعدا در سال ۱۹۲۸ ‏برای حفظ این مجسمه ها معبد جدیدی بر روی آن معبد قدیمی ساخته شد.این ۲ مجسمه بودا نه تنها جزء آثار کم یاب و مقدس است بلکه جزء ‏کارهای چینی زیبا نیز می باشد‎.‎‏ بودای نشسته دارای ۱۹۰ سانتی متر قد است و بوسیله سنگهای قیمتی و زمرد پوشانده شده است.بودای دراز ‏کشیده ۹۶ سانتی متر طول دارد و به سمت راست خود دراز کشیده است بدین صورت که دست راست وی زیر سر و دست چپ بر روی پای چپ ‏که این حالت را اصطلاحا‎ “lucky repose” ‎یا آرمیده خوش اقبال گویند.در این معبد بوداهای سنگی دیگری نیز وجود دارد که از اماکن دیگر ‏به عنوان تبرک به این محل آورده شده است‎.‎ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏

Yuyuan Garden‏ باغ یویوان ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‎‏
‏‏‏ این باغ یکی از پارکهای معروف و کلاسیک شانگهای در منطقه‎ Anren Jie ‎است.این پارک در سال ۱۵۵۷ و در زمان سلسله‎( Ming1368-‎‎۱۶۴۴) ‎‏ با مساحتی بالغ بر ۲۰٫۰۰۰متر مربع و به وسیله یکی از افسران وی به نام‎ Panساخته شد که به نام وی‎ Pan Yuduan ‎‏ نامیده شد‎. ‎Yu ‎در زبان چینی به معنی با صفا, خوشایند و رضایت بخش است.این پارک در ابتدا برای پدر و مادر‎ Pan ‎ساخته شد.این باغ در طول ۴۰۰ ‏سال عمر خود توسط بازماندگان‎ Pan ‎رو به ویرانی و خرابی نهاد اما در سال ۱۷۶۰ توسط تعدادی از بازرگانان خریداری و عملیات بازسازی در ‏آن به مدت ۲۰ سال انجام می شود.در این باغ ۶ منطقه دیدنی و یا سالن به نامهای‎ Sansui Hall, Wanhua Chamber, Dianchun ‎Hall, Huijing Hall, Yuhua Hall ‎وقسمتهای داخلی باغ وجود دارد‎.‎‏ ‏ ‏ ‏‏ ‏‏ ‏‏‏

‏برج مخابراتی ‏‏‏‎‏
‏‏‏ ‏ برج تلویزیونی شهر شانگهای است که در‎ ‎پارک پودونگ‎ Pudong ‎واقع است و ۴۶۸ متر ارتفاع دارد‎.‎‏ ‏‏‏‏

موزه تاریخ شهرداری شانگهای ‏‎‏
‏‏‏‏ موزه تاریخ شهرداری شانگهای یکی از برترین‎ ‎دیدنیهای شانگهای چین‎ ‎در ناحیه پودونگ در مساحتی به بزرگی ۱۰۰۰۰ متر مربع ایجاد شده ‏است این موزه با هدف نشان دادن و نگه داری از تاریخ شانگهای چین می باشد. که مهمترین قسمت این موزه به بررسی و نشان دادن دوره ‏تاریخی شهرشانگهای در فاصله زمانی سال ۱۸۶۰ الی سال ۱۹۴۹ میلادی می پردازد‎.‎‏ ‏‏‏‏‏

خیابان نانجینگ شانگهای ‏ ‏‎‏
‏‏‏‏‏ نانجینگ‎ ‎رود ازدیرباز ازجمله مراکز درجه یک خرید در چین و شانگهای بوده است که دارای مجموعه گسترده و متنوعی ازمغازه ها وفروشگاه ‏هاست . این خیابان درواقع بهترین ومعروفترین خیابان درکشور چین است. این خیابان که از اوایل قرن بیستم شکل گرفته است انواع و اقسام ‏مغازه های مختلف را درخود جای داده است. که برخی دارای عمری چندصدساله وبرخی مدرن ونو هستند که با وجود داشتن رقیبان سرسخت ‏هرروز پررونق ترو موفق ترند‎.‎

سایر دیدنیهای شانگهای ‏‎‏
موزه شانگهای – محل اقامت رهبران قدیمی چین :سون یات سن ‏Sun Yat-sen‏, و چن یون ‏Chen Yun‏ ، موزه جواهرات شانگهای ، موزه ‏تنباکو چین ، موزه مادام تسو‎ ‎‏ ‏Tussauds‏ ، محل اولین کنگره ملی چین ، موزه ماشین چین‏‏‏‏

 

دیزنی لند شانگهای ‏ ‏‎‏
درست اواسط سال ۲۰۱۶ بود که تم پارک مشهور دنیا، دیزنی لند، درهای ششمین پارک بی نظیر خود را با بهترین امکانات ‏تفریحی و رفاهی در شانگهای گشود. این پارک که پس از گذشت مدتی هم اکنون به یکی از جاذبه های بی بدیل این شهر بدل ‏شده است، همواره خوش درخشیده است و توانسته است گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب نماید.

 

تهیه و تدوین اطلاعات : آژانس لاچین سیر

منبع : lastsecond.ir

همچنین ببینید

دروازه قران در شیراز

دروازه قرآن کنونی را نیکوکاری به نام حسین ایگار ساخته و به مردم شیراز هدیه کرده …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *